Latince kurt kuzu hikâyesiyle başlıyorum; Lupus et Agnus Agnus in agro vivit et saepe ad rivum venit. Sed subito lupus e silva currit et agno dicit; Meam aquam bibis. Agnus timet et lupo respondet: Tuam aquam non bibo, lupe, Sed lupus agnum capit, eum trahit et vorat Bir kuzu bir tarlada yaşar ve sıklıkla nehir kenarına gelir. Fakat, ânîden, bir kurt ormandan çıkagelir ve kuzuya şöyle der: Suyumu içiyorsun. Kuzu korkar ve kurda cevap verir: Senin suyunu içmiyorum, kurt. Fakat kurt kuzuyu yakalar, alır götürür ve parçalar. Unutulmasın ki, insanlar bir yere kadar Tuam aquam non bibo, lupe diyecekler, senin suyundan içmiyorum kurt ! O kritik noktadan sonra olay farklı gelişir: Agnus capit lupum, eum trahit et vorat olur. Sonra kurdun midesini taşla doldururlar aynı Hronos ’un ağzına taş doldurulduğu gibi. Hem de Zeus ’un doğduğu gün, Girit’te kutlamaların gürültüleri ayyuka ç...