JEAN GENET - LE CONDAMNE A MORT

ŞİİR ADAPTE EDİYORUM, AFFOLA...

Jean Genet

Le condamné à mort

Le vent qui roule un cœur sur le pavé des cours, Un ange qui sanglote accroché dans un arbre, La colonne d'azur qu'entortille le marbre  Font ouvrir dans ma nuit des portes de secours. Un pauvre oiseau qui meurt et le goût de la cendre,   Le souvenir d'un œil endormi sur le mur,   Et ce poing douloureux qui menace l'azur  Font au creux de ma main ton visage descendre. Ce visage plus dur et plus léger qu'un masque Est plus lourd à ma main qu'aux doigts du receleur Le joyau qu'il empoche ; il est noyé de pleurs. Il est sombre et féroce, un bouquet vert le casque. Ton visage est sévère : il est d'un pâtre grec. Il reste frémissant au creux de mes mains closes. Ta bouche est d'une morte où tes yeux sont des roses, Et ton nez d'un archange est peut-être le bec. Le gel étincelant d'une pudeur méchante  Qui poudrait tes cheveux de clairs astres d'acier,  Qui couronnait ton front d'épines du rosier  Quel haut-mal l'a fondu si ton visage chante ? Dis-moi quel malheur fou fait éclater ton œil  D'un désespoir si haut que la douleur farouche, Affolée, en personne, orne ta ronde bouche Malgré tes pleurs glacés, d'un sourire de deuil ? Ne chante pas ce soir les «Costauds de la Lune».  Gamin d'or sois plutôt princesse d'une tour - Rêvant mélancolique à notre pauvre amour ; Ou sois le mousse blond qui veille à la grand'hune. Il descend vers le soir pour chanter sur le pont  Parmi les matelots à genoux et nu-tête «L'Ave Maris Stella». Chaque marin tient prête Sa verge qui bondit dans sa main de fripon. Et c'est pour t'emmancher, beau mousse d'aventure,  Qu'ils bandent sous leur froc les matelots musclés. Mon Amour, mon Amour, voleras-tu les clés Qui m'ouvriront le ciel où tremble la mâture D'où tu sèmes, royal, les blancs enchantements,  Qui neigent sur mon page, en ma prison muette : L'épouvante, les morts dans les fleurs de violette, La mort avec ses coqs! Ses fantômes d'amants! Sur ses pieds de velours passe un garde qui rôde.  En mes yeux creux le souvenir de toi. Il se peut qu'on s'évade en passant par le toit. On dit que la Guyane est une terre chaude. Repose Ô la douceur du bagne impossible et lointain ! Ô le ciel de la Belle, ô la nier et les palmes. Les matins transparents, les soirs fous, les nuits calmes, Ô les cheveux tondus et les Peaux-de-Salin. Rêvons ensemble.  Amour, à quelque dur amant Grand comme l'Univers mais le corps taché d'ombres. Il nous bouclera nus dans ces auberges sombres, Entre ses cuisses d'or, sur son ventre fumant, Un mac éblouissant taillé dans un archange Bandant sur les bouquets d'oeillets et de jasmins Que porteront tremblant tes lumineuses mains Sur son auguste flanc que ton baiser dérange. Tristesse dans ma bouche ! Amertume gonflant Gonflant mon pauvre cœur ! Mes amours parfumées Adieu vont s'en aller! Adieu couilles aimées! Ô sur ma voix coupée adieu chibre insolent ! Gamin, ne chantez pas, posez votre air d'apache ! Soyez la jeune fille au pur cou radieux, Ou si tu n'as de peur l'enfant mélodieux Mort en moi bien avant que me tranche la hache. Enfant d'honneur si beau couronné de lilas ! Penche-toi sur mon lit, laisse ma queue qui monte Frapper ta joue dorée. Ecoute, il te raconte, Ton amant l'assassin sa geste en mille éclats. Il chante qu'il avait ton corps et ton visage. Ton cœur que n'ouvriront jamais les éperons D'un cavalier massif.  Avoir tes genoux ronds ! Ton cou frais, ta main douce, ô môme avoir ton âge ! Voler voler ton ciel éclaboussé de sang Et faire un seul chef-d'œuvre avec les morts cueillies Çà et là dans les prés, les haies, morts éblouies De préparer sa mort, son ciel adolescent... Les matins solennels, le rhum, la cigarette... Les ombres du tabac, du bagne et des marins Visitent ma cellule où me roule et m'étreint Le spectre d'un tueur à la lourde braguette. Türkçe adaptasyon Çilekeş kaldırımlar üzerinde bir kalbi yuvarlayan rüzgâr, Ağaçta (incir dalında) asılı bir meleğin hıçkırıkları, Mermerin büktüğü gök mavi sütun, Acil çıkış kapıları açarlar, gecemde. Ölmekte olan garîb bir kuş ve külün tadı. Duvarın üzerinde uyumuş bir gözün hatırası. Ve gök maviyi tehdit eden bu acılı yumruk. Avucumdan indiriyorlar suretini. Daha hafif ve daha sert bu suret, bir maskeden. Alıcının parmaklarına nazaran elimde daha ağır, bu suret. Cebine attığı mücevher; boğuldu gözyaşlarına. Karanlık ve vahşî, yeşil bir buket sökmekte onu. Suretin sert: bir Yunan çobanı misali. Kapanmış ellerimin derinliğinde titriyor. Ağzın, gözlerinin gül olduğu mekânda bir ölü. Ve arş meleğininki gibi burnun, belki de bir gaga. Fena bir haya kıvamında kıvılcımlar saçan köpüklü jel. Çelikten yıldız parlaklığındaki saçlarını kim pudralıyordu, Kim alnını gül dikenleriyle taçlandırıyordu? Hangi büyük bela eritti bunu, zira yüzün bu şarkıyı söylemekte? Bu akşam ‘Costauds de la Lune’- söyleme, kederle zavallı aşkımızı düşleyen, altın çocuk, ya kulenin prensesi ol, ya da gabyadaki sarışın köpük Söyle, hangi çılgın ıztırab, gözünü, vahşî bir acı kadar büyük bir umutsuzlukla evinden çıkaran hangi dert, bir matem tebessümüyle donmuş gözyaşlarına rağmen yuvarlak ağzını süslüyor Her levend, yankesicivarî elinden fırlayan sikini hazır tutar  Akşam üzeri, başları çıplak ve diz çökmüş güverte tayfalarının arasından, ‘selam deniz yıldızı’ ilahisini söylemek için köprüye iner.  Ve seni almak için, güzel macera köpüğü, kaslı tayfalar, pantolonlarını bağlarlar, aşkım, aşkım, çalacak mısın anahtarlarını, direklerin titrediği göklerin. Kralvarî, ahras zındanımda sahifemin üzerine kar gibi yağan, beyaz sihri ektiğin yerden: dehşet bu, menekşelerin içinde ölüler, dostlarının refakatinde ölüm! Aşık hayaletleriyle! Kadife ayaklarını üzerinden avare bir muhafız geçer. Oyuk gözlerimde senin hatıran medfûn. Ola ki, damdan geçip kaçarız. Derler ki, Guyana sıcak memleket. Dinlen ey na-mümkün ve ırak zındanın letafeti! Ey Güzel’in göğü, aaah onu inkâr eyleyen eller, avuçlar. Şeffaf sabahlar, çılgın akşamlar, sakin geceler, ey kırpık saçlar ve ey tuzlu tenler. Birlikte hayal edelim. Evren kadar Büyük Lakin vücudu gölgelerle lekeli Sert bir sevgiliye aşk. Bizi, tüten karnının üzerinde, altın uyluklarının arasında çıplak istifleyecek bu karanlık hanlarda, Tebessümünün rahatsız ettiği muhteşem gövdesinin üzerinde Nurlu ellerinin taşıyacağı Yasemen ve karanfil buketlerinin üstüne bantlanan Bir arş meleğinin içine yontulmuş göz kamaştırıcı bir deyyus Ağzımda hüzün! Zavallı kalbimi şişiren acı! Elveda, gidecek Rayihalı aşklarım! Elveda sevgili hayalar! Ey kısık sesle veda edebildiğim müflis zekerim! Evlat, şarkı söylemeyin, apaçi havasını (ayaklarını) bırakın! Saf parlak gerdanlı kız olun, Veya Ahenkli çocuktan korkmazsan Balta beni doğramadan evvel bende öl Leylaklarla güzelce taçlanmış Haysiyet çocuğu! Bırak, altın yanağına vurmak için yükselen küheylanımı Sark (eğil) yatağıma. Dinle, katil aşkın sana bin şerareyle Anlatıyor jestini. Suretinde ve bedeninde olduğunu şakıyor. Mahmuzlarının asla açmayacağı Bir Som Şövalye’nin, kalbin. Yuvarlacık dizlerine sahip olmak! taze boynuna, tatlı eline, hatta yaşına! Senin, kandan fışkıran göğünde uçmak, uçmak Ve tek bir şaheser yaratmak necîb cenazelerle Çayırlarda, çitlerde, orada burada göz kamaştıran cenazeler Hazırlamak için ölümüne, ergen göğü. Ağır sabahlar, nezle, sigara Tütünün, zındanın ve levendanın gölgeleri, Ziyarette Beni düren ve saran hücremi, Ağır kuşaklı bir katilin tayfı İdam mahkûmu

levendan kelimesi levend'in çoğulu o da Yunanî, levendis, Leventis (Λεβέντης) is a Greek word for describing a handsome man, derived from the Greek name for the Levant. Because nt is pronounced /nd/ in Greek, the name is sometimes spelled Levendis. The etymology of Leventis is given in the Oxford Dictionary of American Family Names:

From Italian levanti ‘Levantine’, ‘people from the East’, i.e. the eastern Mediterranean, in particular armed sailors or pirates during the Middle Ages. In Italian the word took on a negative connotation and came to mean ‘pirate’ and hence ‘undisciplined youth’, but in Greek the term has positive connotations of fearlessness and gallantry. It is also a reduced form of surnames with Levento- as a prefix, e.g. Leventogiannis ‘John the gallant’.

— Dictionary of American Family Names, Oxford University Press,bir başka köken farsî lavand لوند serbest kişi, işsiz güçsüz, boş gezen, başıbozuk.

 HAKKI AÇIKALIN